12/8/10
15/7/10
Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ
Αυτή η πέτρα βρέθηκε στο όρος Σινά.
"Η Φλεγόμενη Βάτος" όπως την ονομάζουν οι μοναχοί.
...
Πρόκειται για πέτρωμα από τις διακλάσεις(ρωγμές)
του οποίου πέρασε το νερό και άφησε οξείδια του σιδήρου.
25/6/10
...
Το πιο αγνό συναίσθημα
απ'όλα είν' η αγάπη,
κανείς ποτέ δε σκέφτηκε
με δόλο πως να πράξει.
όταν πληγώσεις μια καρδιά
πρέπει να ξέρεις κάτι,
λιγότερο θα πόναγε
μαχαίρι να τση βάλεις.
μαχαίρι να τση βάλεις.
κάποτε βρισκόμουνα σε μια παρέα,όταν ένας συμφοιτητής μου μου λέει πες μας μια μαντινάδα.τους λέω δεν μπορώ γιατι ο κρητικός φτιάχνει μαντιναδα όταν είναι πολύ χαρούμενος ή πολύ θλιμμένος...
16/6/10
Η ΜΑΡΙΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ – ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
– Μα που γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας
Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση!
Που είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυοσμαρίνια
- Μα που γύριζες
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σού ‘λεγα να μετράς μέσ’ στο γδυτό νερό τις φωτεινές του μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ’ ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα
Βαθιά μέσ’ στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ’ άρωμα των γυακίνθων
– Μα που γύριζες
Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα
Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομα του
Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών
Όπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.
Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι
Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Ή για να πας καβάλα στο μαΐστρο
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.
9/5/10
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ
Αγαπημένη μου μανούλα,
Πρώτα απ’ όλα θέλω να σου πω ένα
μεγάλο «ευχαριστώ» για όλα αυτά τα χρόνια
που είσαι στο πλευρό μου. Γελάς με τις χαρές
μου και στεναχωριέσαι με τις λύπες μου. Από
μικρή ηλικία μου έμαθες να ξεχωρίζω, το δίκαιο
από το άδικο, το ηθικό από το ανήθικο, το
καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος,
το πρέπον από το άπρεπο.
Επιδεικνύεις θάρρος στις δύσκολες στιγμές
μου, αντιμετωπί-ζεις με υπομονή και επιμονή
τα προβλήματά μου, βλέπεις τη ζωή με
αισιοδοξία και αγωνιστικότητα και δείχνεις
σθένος και αντοχή στις αρρώστιές μου.
Είσαι ο βράχος μου. Είσαι ο άνθρωπος,
πίσω από τον οποίο θα κρυφτώ, όταν ,
ξεσπάσει τρικυμία. Είσαι το στήριγμά μου,
από το οποίο θα κρατηθώ, όταν νιώσω μια
δυσκολία. Είσαι ένα κομμάτι της ζωής μου.
Τέλος, θέλω να σου πω ένα μεγάλο
«σ'αγαπώ»Χρόνια πολλά μανουλα μου!!
17/4/10
ΑΔΕΛΦΟΥΛΑ ΜΟΥ....
....θέλω να ξέρεις ότι κι εσύ μου λείπεις
αφιερωμένο στην αδελφούλα μου που σήμερα μου είπε ότι της λείπω πολυ!!!
24/3/10
22/3/10
ΖΩ ΓΙΑ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΩ
Zω για να σ'αγαπώ πολύ
γλυκό της νιότης μου πουλί
Το ξέρω ζεις για να μ'αγαπάς κι εσύ,
γλυκό της δίψας μου κρασί.
Μην αφήνεις το χέρι μου
καλοκαίρι μου, χρυσαστέρι μου
με το χάδι σου φίλα με
ξαναφίλα με(3χ)
Ζω...
Μην...
Δες, στη ματιά μου δες ξανά
_______________
Στο λέω ζω....
Γιάννης Πουλόπουλος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
